کنار هم دیگر می چیدیم و با چند تا پتو و شاخه نخل علامتی میگذاشتیم که خانواده هایی را که از یک خانه پیدا کرده بودیم را از یکدیگر جدا کنیم !

امروز که به عکسهایی که انداخته ام نگاه میکنم تعجب میکنم از آنهمه طاقت ! نمیدانم چگونه بود که اشک چشمهای همه خشک شده بود !

روحانیونی که از قم روز سوم رسیدند کار تدفین را سرعت بخشیدن

آب نبود و تیمم بدل از غسل تنها راه نجات بود

.

.

اجساد را درپتو ها میگذاشتیم و به بهشت زهرای شهر بم می آوردیم

اجساد از پتو ها بیرون آورده می شدند و تیمم داده می شدند و کفن می شدند

تازه این اجساد خوش اقبالی بودند که کفن و مراسم تدفینی داشتند

.

.

یک شاخه نخل یا یک پتو می شد نشانه ای برای پیدا کردن جایی که عزیزانشان را بدل خاک سپرده بودند

روز های تلخی بود

.

دیواری آجری خانواده ای را از زنی تنها که صاحبی نداشت جدا میکرد

زنی تنها

مادری تنها

خواهری تنها

دختری تنها

.

مهندس علیرضا سعیدی

.