وقتی صحبت از خطرناک ترین جاده ایران به میان می آید اینکه جاده امنیت دارد یا خیر ؟ روکش جاده چگونه است ؟ علائم هشدار دهنده و خط کشی جاده به چه نحو است و حتی وجود آبادی و یا تعمیرگاه میان راهی به ذهن خطور می کند !

خیالتان راحت این جاده همه این خطرات را با هم دارد !! چند صد کیلومتر جاده که هر چند ده کیلومتر آن به تناوب فاقد خط کشی است و تیرهای برق چوبی که حتی ده سانت از جاده فاصله ندارند را به اضافه عدم وجود تعمیرگاه و آبادی که بتوانید شب را به صبح برسانید بکنید می شود جاده بندر عباس به لار !!

اگر روزی هوس گذشتن از این جاده به سرتان زد یادتان باشد که هنوز هم در نقشه های سال ۸۷ بخشی از این جاده را با علامت جاده شنی به ثبت رسانده اند این درحالی است که این بخش مدتهاست که آسفالت شده است اما نکته ای که در نقشه به آن اشاره نشده وجود تیرهای برق چوبی است که لب جاده سه تا سه تا نصب است بدون هیچ هشدار و علامت خطری که شب بتوانید آن را ببینید

.

جالب است که وقتی در این جاده راه افتادید باید برای سیصد کیلومتر بنزین داشته باشید والا کارتان با کرم الکاتبین است !!

تابلو فاصله تا شهر بعدی و ÷یچ خطرناک مواظب باشید و ... تابلو های سوسول بازی است که بدرد همچون جاده مردانه ای نمی خورد !!

.

اما تو راه سه تا آب انبار هم هست که میشه تو سایه اون نشست و غذا خورد

البته اگر همسفرتون گیر نده و ازتون عینهو من هی عکس نگیره

..

این جاده مخصوص اونهایی است که جاده خلوت و پرت دوست دارند 

این جاده رو هیچوقت با خانواده نروید که ریسکش بالاست

علیرضا سعیدی

.